Turkce Ust Menu

Breadcrumbs

Âb-ı Hayat - 2596

Enver abiler buyurdular ki;
 
Bir keresinde Ankara'dan 5-6 arkadaş Hocamızı ziyarete gelmişlerdi. Ben de üst kata çıkarak durumu kendilerinde arz ettim. Kendileri o sırada, her zamanki gibi onlarca kitabı açmışlar, bir mesele üzerinde çalışıyorlardı. Cevaben; "Ben de kendilerini görmeyi çok isterim fakat şu anda beş kişi için değil binlerce Müslüman için çalışıyorum. Misafirlerimize selam söyleyiniz ve deyiniz ki -İnşallah, ayrılık olmayan yerde hep beraber olacağız …"

Mübarek Hocamızın torunu Ferruh'un doğduğu gün ben evdeydim. Telefonla müjdeyi ben vermiştim, Hocamız da bana telefonda; "Allahü teala sizden razı olsun, ne muradınız varsa versin inşallah. Bu da bizim hediyemiz olsun" diye dua buyurmuşlardı. Bir hafta sonraki isim merasiminde Hocamız; "Enver abi, sağolsun bize müjdeyi verdiler, biz de hediyesini o zaman verdik" buyurdular. Ben gayri ihtiyari; "Ben bir şey almadım" deyivermişim. Hocamız şaşırmış bir vaziyette "Ama biz size dua ettik ya. Bir müminin diğeri için Rabbimizin rızasını talep etmesinden daha güzel ne hediye olabilir ki?" demez mi. Ben nasıl mahcup olmuşum ama …
 

İSTATİSTİKLER

Bugün:203
Dün:364
Bu Ay:203
Toplam:14,296,547
Online Ziyaretçiler:2
Mail Grubumuzun
Üye Sayısı:
125842